Η Ελλάδα αντιμετωπίζει ένα σοβαρό πρόβλημα υδατικών πόρων. Με την κήρυξη κατάστασης έκτακτης ανάγκης για την ξηρασία στην Ελλάδα, ιδιαίτερα στην ευρύτερη περιοχή της Αθήνας και στα νησιά Πάτμος και Λέρος, η κυβέρνηση προωθεί ταχέως έργα υδροδοτικών υποδομών συνολικού ύψους περίπου 2,5 δισεκατομμυρίων ευρώ. Στο πλαίσιο αυτό, η αντίστροφη όσμωση (reverse osmosis – RO) αναδύεται ως ένα από τα πιο αξιόπιστα και αποδεδειγμένα τεχνολογικά εργαλεία για την αντιμετώπιση της κρίσης των υδατικών πόρων. Η τεχνολογία αυτή, συνδυασμένη με ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, προσφέρει μια βιώσιμη και οικονομικά εφικτή λύση για τη παραγωγή πόσιμου νερού σε περιοχές με σοβαρές ελλείψεις.
Τι Είναι η Αντίστροφη Όσμωση και Πως Λειτουργεί
Η αντίστροφη όσμωση είναι μια φυσικοχημική διαδικασία φίλτρανσης που διαχωρίζει το καθαρό νερό από τις διαλυμένες ουσίες. Σε εφαρμογή στο θαλασσινό νερό, με ειδικές μεμβράνες και εξοπλισμό, το αποκαλούμε “αφαλάτωση”. Στη διαδικασία αυτή, το θαλασσινό νερό ωθείται με υψηλή πίεση (περίπου 70 ατμόσφαιρες) μέσα από μια ημιπερατή μεμβράνη όσμωσης με εξαιρετικά μικρούς πόρους (μεγέθους 0,0001 μικρομέτρων). Η μεμβράνη αυτή επιτρέπει στα μόρια του νερού να περάσουν, αλλά κατακρατά τα ιόντα αλάτων και άλλα ανεπιθύμητα σωματίδια.
Η διαδικασία είναι ιδιαίτερα αποδοτική: αφαιρεί έως 99% των διαλυμένων αλάτων από το θαλασσινό νερό και επιτρέπει την παραγωγή πόσιμου νερού υψηλής ποιότητας. Σύμφωνα με τις επιστημονικές μελέτες, ο ρυθμός ανάκτησης νερού (recovery rate) κυμαίνεται σε 35-45%, γεγονός που σημαίνει ότι για κάθε 100 λίτρα θαλασσινού νερού παράγονται 35-45 λίτρα πόσιμου νερού. Στην Ελλάδα, η αντίστροφη όσμωση για αφαλάτωση έχει επιλεγεί ως η κύρια τεχνολογία παραγωγής πόσιμου νερού για πολλά νησιά.
Η Λειψυδρία στην Αττική και τα Νησιά
Τα αποθέματα νερού στον Μόρνο, την κύρια πηγή υδροδότησης της Αττικής, έχουν υποχωρήσει σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία της ΕΥΔΑΠ, τα αποθέματα νερού στη λίμνη έχουν καταρρεύσει στα 192,8 εκατομμύρια κυβικά μέτρα, με μείωση περίπου 64% σε σχέση με τον μέσο όρο της περιόδου 2010-2024. Η κρίση νερού είναι η χειρότερη των τελευταίων 30 ετών και αποτελεί το αποτέλεσμα της παρατεταμένης ξηρασίας, της κλιματικής κρίσης και της αυξημένης κατανάλωσης.
Σε αυτό το κρίσιμο πλαίσιο, το επενδυτικό πρόγραμμα της ΕΥΔΑΠ για τη δεκαετία 2025-2034, ύψους 2,5 δισεκατομμυρίων ευρώ, περιλαμβάνει σημαντικές επενδύσεις σε μονάδες αφαλάτωσης με τεχνολογία αντίστροφης όσμωσης. Τα έργα αυτά αποτελούν μέρος ενός σχεδιασμού που περιλαμβάνει επίσης βελτιώσεις στο δίκτυο διανομής και τη χρήση πιο αποδοτικών συστημάτων.
Τα μικρά νησιά (π.χ. Πάτμος, Λέρος) αντιμετωπίζουν ακόμα πιο κρίσιμη κατάσταση. Τα περισσότερα δεν διαθέτουν σημαντικές υπόγειες υδατικές πηγές ή επιφανειακές πηγές νερού, γεγονός που κάνει την αφαλάτωση θαλασσινού νερού μια απαραίτητη λύση και όχι απλώς μια επιλογή. Η κήρυξη κατάστασης έκτακτης ανάγκης επιτρέπει την επιτάχυνση των διαδικασιών εγκατάστασης αυτών των μονάδων αφαλάτωσης, γεγονός που θα ενισχύσει τη θαλάσσια αφαλάτωση ως μόνιμη λύση.
Πλεονεκτήματα της Αντίστροφης Όσμωσης για Αφαλάτωση
Η χρήση της τεχνολογίας αντίστροφης όσμωσης για αφαλάτωση θαλασσινού νερού έχει πολλά πλεονεκτήματα. Συγκεκριμένα:
- Χαμηλό ενεργειακό κόστος – απαιτούνται κατά μέσο όρο 4-5 κιλοβατώρες για 1 κυβικό μέτρο αφαλατωμένου νερού
- Υψηλή ποιότητα – το παραγώμενο νερό είναι καθαρό και πόσιμο, καθώς έχει χαμηλό επίπεδο διαλυμένων στερεών < 100 ppm
- Περιβαλλοντικό αποτύπωμα – πολύ μικρό, ιδιαίτερα σε συνδιασμό με ΑΠΕ για την ενέργεια που χρησιμοποιείται και με συστήματα ανάκτησης ενέργειας για μείωση ενεργειακών απαιτήσεων
Το Πρόβλημα της Άλμης
Ένα κύριο εμπόδιο για την εκτεταμένη χρήση της αντίστροφης όσμωσης είναι η παραγωγή άλμης (brine – υγρό απόρριμμα). Για κάθε κυβικό μέτρο αφαλατωμένου νερού, παράγεται περίπου 1,5 κυβικά μέτρα άλμης με πολύ υψηλή συγκέντρωση αλάτων. Αν δεν διαχειριστεί σωστά, η άλμη αφαλάτωσης μπορεί να επιδράσει αρνητικά στα θαλάσσια οικοσυστήματα, αυξάνοντας την αλατότητα των θαλάσσιων περιοχών γύρω από τις μονάδες αφαλάτωσης.
Ωστόσο, υπάρχουν πολλές καινοτόμες λύσεις διαχείρισης της άλμης, οι οποίες αναπτύσσονται ταχέως. Οι πιο πολλά υποσχόμενες λύσεις είναι η ανάκτηση αλάτων (στερεό) και διοχέτευση του προϊόντος σε βιομηχανικές χρήσεις, προσθέτοντας έτσι μια υπεραξία στην διαδικασία, καθώς και η ανακύκλωση της άλμης στην διαδικασία, μειώνοντας την απόρριψη κατά 30-50%
Πρακτικές Εφαρμογές της Αφαλάτωσης στην Ελλάδα
Η αφαλάτωση στα ελληνικά νησιά δεν είναι πλέον θεωρητική λύση. Ήδη, 50% των αναγκών στις Κυκλάδες καλύπτονται από μονάδες αφαλάτωσης. Νησιά όπως η Δονούσα, η Αμοργός και η Κίμωλος διαθέτουν εγκατεστημένες σύγχρονες μονάδες.
Αυτά τα έργα έδειξαν ότι η αφαλάτωση με αντίστροφη όσμωση είναι αξιόπιστη και μπορεί να παίξει κρίσιμο ρόλο στη λύση του προβλήματος του νερού.
Για τις κύριες χερσαίες περιοχές, όπως η Αθήνα, τα σχεδιαζόμενα έργα περιλαμβάνουν:
- Αναβάθμιση της υποδομής ύδρευσης και του δικτύου διανομής
- Εγκατάσταση μοντέρνων μονάδων αντίστροφης όσμωσης με σύγχρονα συστήματα ανάκτησης ενέργειας
- Διασύνδεση με ανανεώσιμες πηγές ενέργειας για βιώσιμη λειτουργία
- Εφαρμογή έξυπνων συστημάτων παρακολούθησης και ελέγχου διαρροών (smart metering)
Αυτά τα έργα αποτελούν τμήμα του ευρύτερου επενδυτικού προγράμματος ΕΥΔΑΠ που στοχεύει στη θωράκιση της ύδρευσης για τις επόμενες δεκαετίες.
Πηγές :
https://www.frontiersin.org/journals/water/articles/10.3389/frwa.2025.1672360/full
Σημείωση : Η αναδημοσίευση, ολική ή μερική, του κειμένου, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια από τον αρθρογράφο είναι αυστηρώς απαγορευμένη. Επιτρέπεται η παραπομπή στο αρχικό άρθρο με την αναφορά της πηγής.
Ελληνικά 
English (UK)
Αφήστε μια απάντηση